NN Marathon Rotterdam

image

Zondagochtend gaat de wekker voor een zondag weer eens vroeg. Want vandaag gaan we naar Rotterdam. De katten heel even naar boven en snel aankleden en alles pakken (wat de avond er voor nog niet klaar lag) en de katten weer naar beneden en hup de auto in naar Rotterdam voor de Marathon.

Al snel waren we bij het treinstationΒ  (we zijn niet zo gek dat we zelf naar Rotterdam rijden met zo’n drukke dag) en nog voordat we het doorhadden zaten we in de eerste trein richting Rotterdam. De eerste twee stukken met de trein waren vrij kort dus niet echt tijd gehad om je goed te settelen… vanaf Utrecht hadden we meer tijd. Dus het dobbelspel van Catan kwam uit de tas, samen een spelletje doen is toch wel fijn in trein. En nog voordat we klaar waren reden we station Rotterdam Centraal binnen.

En toen kregen we door dat iemand die vlakbij ons zat en al vanuit Utrecht de Marathon ging lopen. Waarop wij tegen elkaar zeiden, nou die durft wel. Met de mogelijke trein vertragingen waar de NS zo bekend om staat…
maar deze meneer was niet de enige die zo’n durf al was. In de trein bleken een handvol mensen te zitten die het aandurfden om een half uur voor de start op Rotterdam Centraal aan te komen.

Op het stationsplein even rond gekeken en bij Supporters van Bewegen (#HUP #NS) gevraagd of ze een parcours kaart hadden. Wat ze dit jaar niet hadden. Dus maar even kijken bij de start, waar mr. Lee Towers al aan het zingen was (helaas konden we hem niet zien)… maar nog niet het al bekende nummer…
Maar dat duurde niet lang meer… Lee Towers zette het nummer in en kippevel kwam opzetten.

en daarna de “boem”, de start van de marathon van Rotterdam was een feit. nog meer kippevel. En dit heb ik in Eindhoven gemist.

na de start terug naar het station om verder te reizen naar Blaak, waar wij ergens zouden gaan staan. In de trein kwamen we een stel mensen tegen van Running Junkies, waar we het doordat ze de naam van hun groep noemden het ook nog over MariΒ Durieux kregen die vandaag zijn 2e Marathon zou gaan lopen. we zouden ergens bij elkaar in de buurt gaan staan.
We wilden op een punt staan waar we makkelijk van het ene punt naar de andere konden gaan lopen. We liepen eerst per abuis de verkeerde kant op, richting de start/finish *zucht / oeps*… dus terug lopen en daar zagen we de founder van de hardloop communitie “Ik Loop Hard” staan, de mensen van de 1/4 marathon toe te juigen. Wat wij ook een beetje gedaan hebben. Helaas waren we te laat voor een bekende. Zij was ons punt zeker 5 minuten eerder gepasseerd…

Na een tijd kijken kwamen de wedstrijdlopers van de Marathon al langs, Mozes Kriebel wat hebben die een heerlijke pas, jaloers makend gewoon. Maar nog mooier om te zien. Vlak daarna kwamen de genodigden en daarna de eerste recreanten en dan word je als hardloper toch nog iets meer jaloers… maar ook heel mooi te zien. Toch wel fijn dat we er voor onze vrienden, zoals John (Olaha runner) en Olav, langs de kant stonden met een banaan. Al wist een vreemde man toch nog m’n vriendin een banaan te ontfutselen, ach we hadden toch nog wel genoeg en deze man had hem blijkbaar echt heel hard nodig. Gezien hij nog 13K moest. dus voor de goede rekenaar, we stonden op het 29,2 punt.

Tussen door berichtjes gehad van Anouk via de Whatsapp, zij wist het voor elkaar te krijgen om spraakberichtjes te sturen tijdens het lopen. en wat was het fijn haar te zien terwijl ze aan het lopen was. Ze zag er erg goed uit! En wat waren we trots op haar! Nog een aantal anderen gezien na haar en na een poos hadden we zo iets we moeten naar de andere kant want Aloha Johnny zouden we dan nog voor een tweede keer kunnen zien. Maar helaas we waren net te laat.
maar we stonden op een geweldig motivatie punt, we stonden namelijk vlak voor kilometerpunt 41… dus we konden met recht roepen nog maar een heel klein stukkie. het ergste heb je gehad.

Niet iedereen kon het waarderen, maar gelukkig de meesten wel. Na een tijd werd de spoeling wel heel dun dus liepen we naar het finish gebied. Waar we vervolgens de laatsten binnen hebben zien komen. En 2x achtereen het nummer van Lee Towers horen is dan absoluut niet erg. En wat mooi… De politie escorte voor de laatste loper..
Kippevel!!!

Daarna naar het station waar we Anouk nog even hebben gefeliciteerd met haar 1ste Marathon. Om vervolgens heerlijke pasta te eten schuin tegenover het station.
Op de terug weg nog een toetje gehaald bij de Starbucks.

1 ding weet ik nu zeker. Eindhoven kan NIET tippen aan het publiek/ de organisatie van Rotterdam. Hier wil ik ook een keer de marathon doen… wellicht in 2017!

Nu al zin in!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s