Heel veel mensen wisten het niet en wie per abuis op deze pagina kwam kon vanaf zaterdag 8 april zien (via de agenda meldingen) dat het om de Parijs Marathon zou gaan… Waarom geheim gehouden? Omdat ik een verrassingsblog wilde schrijven.

9 Avril 2017; Marathon de Paris

Om 6uur s ochtends al een sms ontvangen van de organisatie om op te staan en klaar te maken om aan de start te verschijnen…

Maar goed leuk zo’n sms-je maar ik zag het berichtje pas even voor half 7 😉 slaapkop dat ik ben ;-). Laatste dingen gedaan en we konden richting Avenue des Champs Élysées… maar voor dat we aan de start konden verschijnen moesten we de tas nog kwijt…… maar waar!!! Dat zullen we dan wel even vragen aan, ja euhm wie? Geen mens van de organisatie te bekennen (of wij keken over/langs hun heen).

Even verder op zag Babette twee mannen met een Rotterdam Marathon shirt aan. Dus deze mannen gevraagd en ook zij hadden geen idee, want ze waren er ook nog maar net. Ondertussen werd ik stik zenuwachtig. Was nergens bang voor, voor dat moment. Maar niet weten waar de tassen heen moeten…. Dan maar de meute maar achterna lopen. Ondertussen opzoek gegaan naar het digitale deelnemersboekje en ja hoor… daar stond het in…  duhhh…

Volgende keer toch maar beter opletten…  om de finishstraat in te komen werden we toch nog even gecontroleerd of we niets raars in de tassen hadden. mooie van het MdP systeem is… ze werken niet met stickertjes jouw startnummer is ook jouw baggage nummer.  Het laatste cijfer vertelt welke tent je moet hebben en het tweede cijfer vertelt welke rij.

Startvak

Toen we beide onze tas kwijt waren zagen we op het grote scherm dat de start begonnen was. En de hoeveelheid was uitermate indrukwekkend en dan met de Arc de Triomphe op de achtergrond…… maar hup door we moesten naar de start… we zouden om 9.15u. starten en het was door het zoeken al 9.00u. Dus weer terug naar Des Champs Élysées waar we snel door de controle post konden, want ja we hadden weinig bij ons… op  naar ons startvak en dan kom je bij een hele lange “rij” met allemaal mensen met op hun startnummer ons startvak. Ooooh oooh, het is aardig druk om het startvak in te komen… 9.15u. We zouden theoretisch moeten starten, maar er is geen beweging in “ons” vak. Staan we dan wel goed stukje verder gelopen. Ja we staan wel goed. Ongeveer een kwartier later stonden we in het startvak en konden we naar de start streep lopen. Maar toch nog eerst even wat water weg brengen….

De Start 

De bedoeling was genieten. 42K lang… 22°C max? Mooi ons doel is dan nog steeds te halen… Een PR voor Babette

Maar dan begint de eerste irritatie al. Het wegdek van Des Champs Élysées is verschrikkelijk. De keien zijn een aanslag op m’n kuiten en na een km heb ik al in m’n hoofd als dit nog heel lang doorgaat dan kan ik deze marathon niet voltooien. Dit spreek ik natuurlijk niet uit. Want ik wil niet direct negatief doen.

Maar na 2 kilometer kwamen hadden we Place de la Concorde gehad en kwamen we op asfalt en de pijn in de kuiten was weg… maar toen kwam het volgende ongemak. Ik was toch net nog naar het toilet geweest? Ik moet nu al weer. Nou bij de drinkpost na 5 kilometer zal er wel een staan. Nou de drinkpost was na 6 Kilometer en geen dixi te bekenen. Water aangenomen en wat van gesipt maar ik moest toch echt. En om nou tegen de gebouwen aan te plassen……… Dan maar anders oplossen… twee flesjes uit de vuilnisbakken gehaald (lagen boven op) 1 met dop de ander zonder. Wat ben ik toch blij dat ik man ben. Even verderop zijn ze aan het verbouwen en staan er schermen langs de trottoirbanden daar achter gaan staan en heel handig ook nog en stond een vuilnisbak… daar de volle flesjes weer in gedumpt en weer verder…

Kilometer 7-11

Nee dat meen je niet…. dixi’s net zo veel moeite gedaan en dan staan ze hier, maar ik ben het kwijt. Dat scheelt een hele hoop.

Ons was gezegd dat we er op moesten rekenen dat er heel weinig publiek langs de route zou staan en niet te veel zou moeten verwachten van het publiek, maar er staat in onze beleving behoorlijk wat publiek. Zo veel hadden we bij de Stevensloop onderweg nog niet gezien  (op de hele route bij elkaar, muv de finish dan). Maar dat zou wel tegen gaan vallen. 10 kilometer gehad 1h09′ of zo iets. Dus we zouden 5 uur kunnen gaan redden. Mooi doel is te halen en we hebben zelfs nog ruimte voor 32 minuten verval.

Kilometer 11-18

We lopen op het moment lekker door het bos en zoeken eigenlijk al wel de schaduw op wat we eigenlijk al wel deden in de stad, maar nu toch net iets extra. Aan ons linker hand zien we een kasteel opdoemen “Chateau de Vinchennes” wat ziet dit kasteel er erg kasteelachtig uit. Met torens  en alles er op en er aan. En net als alle andere gebouwen in Parijs wit.

Foto van http://www.cartesfrance.fr

Zo zie je nog eens dingen die je normaal niet zo gauw ziet. Wellicht bij een volgend bezoek aan Parijs dit gebouw eens echt bezoeken. Het wordt steeds warmer en het tempo zakt met de warmte mee. Maar het gaat nogsteeds erg lekker. Ik moet me soms wel wat inhouden, maar we lopen toch wel redelijk goed steeds bij elkaar.

Kilometer 18-25

Het lopen gaat steeds moeilijker en Babette klaagt over misselijkheid. Je gaat dan denken zal de warmte wel zijn niet zo heel bijzonder. Drinken doen we goed, zo goed zelfs dat ik op de paar kilometer door het bos zelfs een aantal keren een plas pauze heb moeten inlassen. Babette 1 maal. Maar ze loopt door de misselijkheid heen. Ik geef aan dat we wel even kunnen gaan wandelen. Ik zie iemand met een brandslang en een aantal tafels staan. Dus zeg tegen Babette ik haal wel wat water voor je. Maar het was geen drinkpost maar een verkoelpost en blijf even op haar wachten. ik giet wat water over mezelf heen en wat is dat heerlijk. En ik dacht dat zij een handreiking maakte van geef maar een bekertje en giet dus wat water over haar heen…. eerst was het van Wat doe je nou, maar een paar seconden later was het wat heerlijk.

Bij de volgende post nemen we al 5 flesjes mee. 2 om over ons heen te gieten en 3 om te drinken (ik 1 en Babette 2). Klinkt misschien raar maar ik wilde niet te veel drinken want ik moest constant plassen en we liepen de stad weer in en dat betekende weer geen dixi’s.  We komen bij ons hotel langs en dus Gare de Lyon en dan komen we een Britse  (Noami) tegen die aan de telefoon is en ze zit er helemaal door heen. En het enige wat ik zie is dat ze huilt en aan het praten is en dan hoor ik Mommy please call me back. Please call me back. Dus houd ik toch een beetje in om haar motiverend toe te spreken. 

Om vervolgens naar beneden te lopen om langs de Seine verder te gaan en dan na km 23 zien we een ambulance en zien we witte doeken en ik zie een vochtinfuus. Het enige wat ik denk en dus ook zeg tegen Babette niet naar Links kijken. En ondanks dat ik dacht, niet kijken, niet kijken. Zie je opeens een hulpverlener van het rode kruis foto’s maken van de situatie.

Vlak erna hadden we het geluk dat we onze gedachten weer konden verzetten met lekkere bongo muziek. Maar helaas weer loeiende sirenes achter ons en een volgende ambulance ging naar de volgende gevallene. En zo ging het wel een hele tijd door. Maar langs de Seine was het op het ergst.

Kilometer 25-30

We gaan een tunnel in en daar is een reclame actie van Asics te zien… ze hebben van de weg een startbaan gemaakt voor hun nieuwe schoenen. Don’t Run But Fly. Maar het is wel heel donker.  En na heel veel meters komen we weer dichterbij het einde einde van de tunnel en daar heeft asics groene lichtgevende palen neergezet alsof je op echt op een startbaan loopt en ja ik doe dan ook net alsof ik ga opstijgen. Na deze heerlijk koele tunnel mogen we weer genieten van de zon. 

Om vervolgens weer naar een andere tunnel te lopen, deze was wel een stuk korter. In dit tunneltje heeft een sauna een reclame actie, met posters met foto’s van Bali waar een Braziliaanse foto’s bij neemt. En bij deze foto’s spelen ze rustige muziek en verspreiden ze een heerlijke hamam-achtige geur.

We lopen richting de Eiffeltoren en Trocadero en zo blijf ik genieten van wat deze prachtige stad te bieden heeft. Bij elk hoogte punt staat langs de route ook beschreven wat er Links of Rechts te zien is. Erg handig als je helemaal onbekend bent met bepaalde gebouwen zoals de Eiffeltoren 😉

Ik merk wel dat Babette het steeds slechter krijgt. Nog voor de volgende drinkpost moest ze weer plassen… En wat ik toen zag, ik schrok me een hoedje. De urine was bijna bruin. De misselijkheid was opeens duidelijk. Ze had vocht te kort… Dus bij de volgende post extra flessen water mee zeulen. Water is het enige nog wat er in gaat, de zelf meegenomen drinken valt slecht bij haar. Ik drink wel nog zelf meegenomen drinken, maar deze is bijna warm van de zon.

Kilometer 30-40

We lopen weer heerlijk af op een bos af. Bois de Boulogne, waar ook weer regelmatig verkoelpost en staan en de drinkpost kwam opeens 3 km eerder. Waardoor ik het gevoel hadden dat ze op de 39km ook weer een drinkpost hadden geïnstalleerd. 

Regelmatig werden we nu in het bos ook ingehaald door teams met een race buggy voor volwassenen. Deze heren stopten dan ook echt bij de drinkposten om daar weer even goed bij te komen. En wat een geweldig idee van deze mensen om jongeren die niet of nauwelijks kunnen lopen het gevoel van een marathon mee te geven. En het enige wat wij dan doen is applaudisseren voor het geweldige werk wat deze groep mensen doen.

Door het bos lopend was heerlijk. Toch nog wel zon op ons hoofd maar de mogelijkheid om onder de bomen te lopen was heerlijk en kon ook weer twee korte plaspauzes inlassen. En langs de route zagen we dan ook nog een drinkwaterkraan waar ik dan nog wat extra water voor Babette gehaald heb. Er stond al een man (op een fiets) zelf een flesje te vullen, maar deze liet mij voor gaan zodat ik weer sneller door kon lopen.

En dan loop je langs een gigantisch gebouw van de Louis Viton Faundation. Geen wonder dat dat merk zo gigantisch duur is 😉 wauw wat een prachtig architectonisch gebouw. 

Kilometer 40-42

De laatste twee kilometers en we krijgen weer wat vleugels. De misselijkheid bij Babette is al een heel stuk minder en we kunnen weer wat tempo maken. Vlak voor kilometer 42 staan de groep heren die met rolstoelen de kinderen voor geduwd hadden om foto’s te maken.

De laatste 195 meter

Die vlogen we over tot vlak voor de finish. Waar we elkaar omhelsden en elkaar een kus gaven.

Na de finish

Mochten we eerst onze finishers shirt halen en daarna kregen we dan onze medaille.
En we konden weer genoeg water pakken en een lange tafels vol met bananen, sinaasappels, rozijnen, zoute krakelingen, suikerklontjes en nog veel meer.
Om vervolgens snel van kleding te wisselen bij de kledingtent. En het eerste wat ik dacht. Ik heb nog nooit zo’n leuke marathon gelopen.
En dan krijg je later mee dat de organisatie de finish tijd heeft verruimd voor de laatste lopers van 6 naar 7,5uur zodat er toch nog heel veel mensen kunnen finishen ondanks de warmte.  Grote klasse. 


Waardering

 

Organisatie: 9
Publiek: 8
Dixi’s bij de start en finish: 7
Dixi’s onderweg: 4
Bezienswaardigheden: 10
Waterposten: 10 (flesjeswater zijn zoveel handiger dan bekertjes)
Voeding: 10
Adhoc verkoelposten: 10
Shirt: 10 (echt super dat je je finisher shirt pas na de finish krijgt)
Medaille: 9

Gemiddelde: 8,7

Een gedachte over “Marathon de Paris

  1. Harmmmmm… wat geweldig! Van harte gefeliciteerd!
    Wat een prachtige route hebben jullie gelopen zeg en wat een prachtig weer.
    Ach ja, een mens krijgt soms toch echt wel wat hij/zij verdient! Knap ook van Babette!
    Op naar de volgende…??? X

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s